Bilet kolejowy co do zasady jest fakturą

dworzec

W drodze na szkolenie…

Tymczasem warto pamiętać, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa jednorazowy bilet kolejowy o ile dotyczy przejazdu na odległość nie mniejszą niż 50 km jest fakturą. Bilet kolejowy jest więc co do zasady dokumentem fiskalnym wystarczającym aby rozliczyć podróż służbową. Powyższe nie dotyczy biletu zakupionego przez internet.

Aby bilet kolejowy traktować jako fakturę musi on jednak posiadać określone informacje, tj. numer i datę wystawienia, imię i nazwisko lub nazwę podatnika, numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi, kwotę podatku, kwotę należności ogółem. Informacja te wpisywane są co do zasady automatycznie na bilecie.

Powyższe wynika z paragrafu 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2013 roku w sprawie wystawiania faktur zgodnie z którym faktura dokumentująca przejazd autostradą płatną lub przejazd na odległość nie mniejszą niż 50 km, wystawiana w formie biletu jednorazowego przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborami samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, powinna zawierać:
a) numer i datę wystawienia,
b) imię i nazwisko lub nazwę podatnika,
c) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
d) informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi,
e) kwotę podatku,
f) kwotę należności ogółem.

Zasiłek pogrzebowy część 1

Organizacja pogrzebu niewątpliwie wiąże się z wieloma wydatkami. Możliwe jest jednak uzyskanie zasiłku pogrzebowego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Sprawdź kto może się ubiegać o taki zasiłek oraz w jakiej wysokości.

cemetery-1341078_960_720

Komu przysługuje zasiłek pogrzebowy?

Zasiłek pogrzebowy przysługuje osobie, która pokryła koszty pogrzebu. Oznacza to, iż osobami uprawnionymi do uzyskania zasiłku pogrzebowego będą nie tylko krewni zmarłego, którzy pokryli koszty pogrzebu, ale także inne osoby, które zorganizowały pogrzeb pokrywając jego koszty – mogą to być znajomi czy nawet osoby organizujące pogrzeb samotnemu sąsiadowi.

Ponadto, zasiłek pogrzebowy przysługuje również pracodawcy, domowi pomocy społecznej, gminie, powiatowi, osobie prawnej kościoła lub związku wyznaniowego, jeżeli pokryły koszty pogrzebu.  

Jakie przesłanki muszą zostać spełnione ażeby uzyskać zasiłek pogrzebowy?

Samo pokrycie kosztów pogrzebu nie jest jednak przesłanką wystarczającą do uzyskania zasiłku pogrzebowego. Ażeby uzyskać omawiane świadczenie niezbędnym jest, aby został spełniony jeden z poniższych warunków:

  1. zmarły był ubezpieczony,
  2. zmarły pobierał emeryturę lub rentę,
  3. zmarły w dniu śmierci nie miał ustalonego prawa do emerytury lub renty, lecz spełniał warunki do jej uzyskania i pobierania,
  4. osoba ubiegająca się o zasiłek pogrzebowy jest osobą ubezpieczoną lub pobierającą emeryturę lub rentę i jednocześnie jest członkiem rodziny zmarłego,
  5. zmarły nie miał ubezpieczenia, jednak śmierć nastąpiła w okresie pobierania zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego.

Członkami rodziny, o których mowa powyżej w pkt 4 są: małżonek (wdowa i wdowiec), rodzice, ojczym, macocha oraz osoby przysposabiające, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobione i dzieci umieszczone w rodzinie zastępczej, inne dzieci przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności, rodzeństwo, dziadkowie, wnuki, osoby, nad którymi została ustanowiona opieka prawna.

Jaka jest wysokość zasiłku pogrzebowego?

Członkom rodziny zmarłego zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości 4.000 zł, niezależnie od faktycznie poniesionych kosztów pogrzebu. Oznacza to, iż bez względu na to czy poniosłeś koszty pogrzebu w wysokości 2.000 zł czy 6.000 zł, jako członek rodziny zmarłego otrzymasz kwotę 4.000 zł tytułem zasiłku pogrzebowego.

Jeżeli natomiast koszty pogrzebu pokryła inna osoba aniżeli członek rodziny ubezpieczonego czy pobierającego emeryturę lub rentę albo pracodawca dom pomocy społecznej, gmina, powiat, osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego, zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości udokumentowanych kosztów pogrzebu, nie wyższej jednak niż 4.000 zł.

Warto mieć na uwadze, iż w sytuacji jeżeli koszt pogrzebu organizowany  był na koszt Państwa, organizacji politycznej lub społecznej, ale członek rodziny ubezpieczonego czy osoby pobierającej emeryturę lub rentę poniósł również część kosztów pogrzebu, członkowi rodziny zmarłego przysługuje zasiłek w pełnej wysokości, tj. 4.000 zł.

Ponadto, jeżeli koszty pogrzebu poniosła więcej niż jedna osoba lub pracodawca, dom pomocy społecznej, gmina, powiat, osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego, zasiłek pogrzebowy ulega podziałowi między te osoby lub ww. podmioty – proporcjonalnie do poniesionych kosztów pogrzebu. Jeżeli więc koszty pogrzebu wyniosły np. 10.000 zł (100 %), Ty pokryłeś koszty pogrzebu w wysokości 3.000 zł (30 %) a Twój brat 7.000 zł (70%) Tobie należy się zasiłek w wysokości 1.200 zł (30% z 4.000 zł), Twojemu bratu zaś w wysokości 2.800 zł (70% z 4.000 zł).

O tym gdzie, w jakim terminie złożyć wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego, jakie dokumenty załączyć do wniosku oraz co zrobić jeżeli ZUS odmówił Ci wypłaty zasiłku dowiesz się w kolejnym artykule.

Renta z tytułu niezdolności do pracy – warunki przyznania

Renta z tytułu niezdolności do pracy – warunki przyznania

Jeżeli chcesz uzyskać prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, musisz spełnić łącznie trzy następujące warunki:

1. być osobą niezdolną do pracy,

2. posiadać odpowiedni staż uprawniający do renty, czyli okresy składkowe i nieskładkowe,

3. wymagane jest również, aby Twoja niezdolność do pracy powstała w okresach ściśle wskazanych w ustawie emerytalnej albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Warunek pierwszy: niezdolność do pracy

W rozumieniu ustawy emerytalnej niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Możemy wyróżnić dwa rodzaje niezdolności do pracy – całkowitą i częściową. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest zaś osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Oceny niezdolności do pracy i jej stopnia dokonuje lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w formie orzeczenia.

Warunek drugi: staż uprawniający do renty

Okres składkowy i nieskładkowy niezbędny do przyznania renty uzależniony jest od wieku osoby, w jakim powstała niezdolność do pracy. I tak też okres ten wynosi:

  • 1 rok – jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat,

  • 2 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat,

  • 3 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat,

  • 4 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat,

  • 5 lat – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat – w tym przypadku 5 lat stażu przypadać powinno w ciągu ostatnich 10 lat przed złożeniem wniosku o rentę lub przed dniem, kiedy powstała niezdolność do pracy.

Wyjątki!

Po pierwsze, nie wymaga się posiadania pięcioletniego okresu składkowego i nieskładkowego przypadającego w ciągu ostatnich 10 lat przed złożeniem wniosku o rentę lub przed dniem, kiedy powstała niezdolność do pracy od ubezpieczonych:

  • kobiet, które udowodniły co najmniej 25 lat okresów składkowych oraz są całkowicie niezdolne do pracy,

  • mężczyzn, którzy udowodnili co najmniej 30 lat okresów składkowych oraz są całkowicie niezdolni do pracy.

Po drugie, nie wymaga się posiadania odpowiedniego stażu ubezpieczeniowego od ubezpieczonego, który:

  • został zgłoszony do ubezpieczenia przed ukończeniem 18 lat albo w ciągu 6 miesięcy po ukończeniu nauki w szkole ponadpodstawowej, ponadgimnazjalnej lub w szkole wyższej,

  • do dnia powstania niezdolności do pracy miał okresy składkowe i nieskładkowe – bez przerwy lub z przerwami nieprzekraczającymi 6 miesięcy.

Po trzecie, warunek posiadania określonego stażu ubezpieczeniowego nie jest wymagany od ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy została spowodowana:

  • wypadkiem w drodze do pracy lub

  • wypadkiem w drodze z pracy.

Warunek trzeci – data powstania niezdolności do pracy

W celu uzyskania prawa do renty niezdolność do pracy powinna powstać:

  • w okresach składkowych lub nieskładkowych ściśle określonych w ustawie emerytalnej (chodzi tu okresy takie jak np. okres ubezpieczenia, okres pobierania zasiłku chorobowego, opiekuńczego, macierzyńskiego, okres pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy) albo

  • nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Wyjątek!

Warunek powstania niezdolności do pracy w ściśle określonym czasie nie dotyczy ubezpieczonych:

  • kobiet, które udowodniły co najmniej 20 lat okresów składkowych i nieskładowych oraz są całkowicie niezdolne do pracy,

  • mężczyzn, którzy udowodnili co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz są całkowicie niezdolni do pracy.

Źródło:

– ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o rentach i emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

– ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy

i chorób zawodowych.